صدور چک رمزدار از ۷ مهر ۱۴۰۵ ممنوع شد
صدور چک رمزدار از ۷ مهرماه ۱۴۰۵ ممنوع اعلام شده و از ۱ دی‌ماه ۱۴۰۵ نیز پذیرش آن در سامانه چکاوک متوقف خواهد شد. در ادامه، تفاوت این دو نوع چک و نحوه استفاده از هرکدام را بررسی می‌کنیم.
چک تضمینی چیست؟
چک تضمینی یکی از ابزارهای بانکی معتبر برای پرداخت مبالغ بزرگ است. این چک توسط بانک صادر می‌شود و پرداخت آن را بانک تضمین می‌کند.
هنگام درخواست، بانک مبلغ مورد نظر را از حساب متقاضی کسر کرده و معادل آن را در قالب چک صادر می‌کند. به همین دلیل، گیرنده چک می‌تواند بدون نگرانی از برگشت خوردن، آن را در بانک نقد کند. این چک در عمل حکم پول نقد را دارد و معمولاً به‌صورت «در وجه حامل» صادر می‌شود؛ یعنی هر کسی که آن را در اختیار داشته باشد، می‌تواند وجه آن را دریافت کند.
چک تضمینی بیشتر برای معاملات مهم و بزرگ مانند خرید ملک، خودرو یا پرداخت‌های قطعی استفاده می‌شود.
چک رمزدار چیست؟
چک رمزدار نوعی چک بانکی است که برای انتقال امن وجه، به‌ویژه بین بانک‌های مختلف، به کار می‌رود. این چک علاوه بر امضای مسئول بانک، دارای یک کد یا رمز مخصوص است که بدون آن، دریافت وجه امکان‌پذیر نیست.
هدف اصلی چک رمزدار افزایش امنیت تراکنش و جلوگیری از جعل است. این نوع چک معمولاً برای پرداخت‌های کلان و حساس بین‌بانکی استفاده می‌شد.
تفاوت اصلی چک تضمینی و چک رمزدار
| مورد | چک تضمینی | چک رمزدار |
|---|---|---|
| صادرکننده | بانک | بانک |
| تضمین پرداخت | بانک (مبلغ از قبل کسر شده) | بانک + رمز مخصوص |
| کاربرد اصلی | معاملات بزرگ و قطعی (ملک، خودرو و …) | انتقال امن وجه بین بانک‌ها |
| نحوه امنیت | کسر قبلی مبلغ از حساب | رمز و کد تأییدیه |
| قابلیت نقد شدن | معمولاً در وجه حامل و قابل نقد شدن آسان | فقط با رمز و معمولاً به حساب مشخص |
| وضعیت فعلی | همچنان معتبر | صدور از ۷ مهر ۱۴۰۵ ممنوع شده |
خلاصه تفاوت:
چک تضمینی بیشتر برای معاملات بزرگ و تضمین‌شده بین افراد استفاده می‌شود و مانند پول نقد عمل می‌کند. در مقابل، چک رمزدار برای انتقال امن و مشخص وجه بین حساب‌های بانکی طراحی شده بود و امنیت آن از طریق رمز تأمین می‌شد.
با توجه به ممنوعیت صدور چک رمزدار از ۷ مهر ۱۴۰۵ و توقف پذیرش آن در سامانه چکاوک از ابتدای دی‌ماه، متقاضیان باید از ابزارهای جایگزین مانند چک تضمینی یا سایر روش‌های بانکی استفاده کنند.
