فورانهای رادیویی سریع (FRBs) فلاشهای سریع امواج رادیویی از اعماق فضا هستند که به همان شدت و مرموز هستند.
اخترشناسان اکنون موفق شده اند منشا قدرتمندترین و دورترین FRB را که تا به حال به ما رسیده است را به یک گروه فشرده از هفت کهکشان ردیابی کنند، و به محققان بینشی در مورد محیط های مختلف می دهد که می توانند چنین گسیل های عجیب و غریبی از نور ایجاد کنند.بر اساس تصاویر جدید تلسکوپ فضایی هابل و تجزیه و تحلیل انجام شده توسط یک تیم بین المللی از محققان، این انفجار که FRB 20220610A نامیده می شود، از جایی در داخل خوشه می آید که نشان می دهد تعاملات آنها می تواند در ایجاد انفجار نقش داشته باشد.
این انتقال خاص قبلاً از قرار گرفتن در برخی از پذیرفتهشدهترین تئوریهایی که در مورد نحوه عملکرد کیهان داریم، خودداری کرده است، و به اخترفیزیکدانان اجازه میدهد تا انواع شرایطی را که تحت آن FRBها ممکن است تشکیل شوند، متوقف کنند.
الکسا گوردون، ستاره شناس از دانشگاه نورث وسترن، می گوید: «بدون تصویربرداری هابل، این که آیا این FRB از یک کهکشان یکپارچه یا از نوعی سیستم تعاملی منشا گرفته است، همچنان یک راز باقی می ماند.
این نوع محیط ها – این محیط های عجیب و غریب – هستند که ما را به سمت درک بهتر رمز و راز FRB ها سوق می دهند.
برای اینکه تصوری از مسافتی که این FRB طی کرده به شما بدهیم، جهان در حال حاضر حدود 13.8 میلیارد سال سن دارد. سیگنالی که ما از FRB 20220610A دریافت می کنیم از نقطه ای می آید که در آن جهان فقط 5 میلیارد سال سن داشته است.
از مشاهدات اولیه، حباب آمورف قابل مشاهده در نزدیکی مبدأ FRB، محققان را به این فکر میکرد که ممکن است کهکشانهای متعددی در آن دخیل باشند. با این حال، شمارش هفت مورد غافلگیرکننده بود. این کهکشانها نیز به شدت در کنار هم قرار دارند – همه آنها میتوانند در کهکشان راه شیری ما قرار بگیرند.
این کهکشانها در چنین نزدیکی به این معنی است که این کهکشانها به روشهای خاصی با یکدیگر تعامل دارند. اگر ستارگان بهسرعت متوالی شکل میگیرند، این ممکن است توضیحی برای قدرت FRB باشد.
ون فای فونگ، اخترفیزیکدان از دانشگاه نورث وسترن، می گوید: «نشانه هایی وجود دارد که اعضای گروه در حال تعامل هستند. “به عبارت دیگر، آنها می توانند مواد را معامله کنند یا احتمالاً در مسیر ادغام هستند.”
این گروه از کهکشانها که گروههای فشرده نامیده میشوند، محیطهای فوقالعاده کمیاب در کیهان هستند و متراکمترین ساختارهایی در مقیاس کهکشانی هستند که میشناسیم.
FRB ها همچنان دانشمندان را با تغییراتی در سیگنال ها و سوالاتی در مورد منشاءشان غافلگیر و شیفته می کنند. در حال حاضر، بهترین حدس این است که آنها از یک جرم کیهانی مانند یک ستاره نوترونی یا یک سیاهچاله بیرون می آیند.
این مطالعه یادآوری دیگری است که با بهتر شدن تلسکوپهای ما و امکان مشاهده فضا با وضوح بالاتر و بالاتر، باید بتوانیم به سؤالات بیشتری در مورد این سیگنالهای مرموز پاسخ دهیم.
دونگ میگوید: «با نمونههای بزرگتری از FRBهای دور، میتوانیم با اتصال آنها به FRBهای نزدیکتر، مطالعه تکامل FRB و ویژگیهای میزبان آنها را آغاز کنیم و شاید حتی شروع به شناسایی جمعیتهای عجیبتر کنیم.»